iamthebestpolicy

salamat!

2006-07-13T09:10:00.000+08:00

SALAMAT!

ito na ang huli kong post para sa blog na ito. maraming maraming salamat sa mga naki-link.. sa mga nagcomment... sa mga nagiiwan ng messages sa tagboard... sa lahat ng mga nakachat ko at nabahagian ng sikreto... sa lahat ng mga naging kaibigan ko dito! basta sa lahat! lalo na sa mga sumusunod:

jod rob arvin axisters bulitas jigs rens iPOB kj icarus riz rex ron melai brew ate karmi khristian pebyang pianista ruthan von janpol lojika vanny shawboy marvin gari kevin zord

graduate na muna ako sa ngayon. pagpasensyahan niyo na kung biglaan pero matagal ko na tong pinagi-isipan.

magkita-kita na lang tayo ulit kapag pinayagan na ng pagkakataon... :D

salamat!

kung hindi

2006-07-10T16:29:00.000+08:00

kung hindi

habang nandito ako sa e-Library ng ep-i-yu ay minabuti ko ng gumawa ng panibagong post para sa inyo...

____________________________

kung hindi no.1

kung hindi ka rin naman makakatulong, manahimik ka na lang. at kung sa tingin mong nakakatuwa ka, magisip ka ulit. mean man yung way ng pagkakasabi ko, pero mali kasi ung ginawa mo... i know na hindi nito majujustify kung ano man yung gusto kong iparating, pero eto talaga yun eh...

____________________________

kung hindi no. 2

PUTANG INA MO!

P-ag

U-miiyak ka at

T-alagang

A-koy kailangan mo,

N-andito lang ako,

G-agabayan

I-ingatan

N-g mabuti

A-t

M-amahalin ka!

O-h, meron ba sila niyan?!

moral lesson: wag kang magrereact agad!

___________________________

kung hindi no. 3

keys me

allysa alano

Keys me

Beat in the Verdict Valeey...

Nightlee...V-side the green green grass

Swing SwingSwing

the spinny stef

You wur the shoez

and I will wear the dress

Ohhh...Keys me

V-neat d milke twalay

Leeeeep me

Al-out the moonlit floor

Leaf your open hand

Strike entebend end make d parflays dance

Sylvimousse Is barkley

So keys me...

Keys meDown by the flow can three

How...Of Twin vee

Of Funne Hungee Tay

Bring bring

Bing your flower head

Will take dachay make on yours father's melt

Ohhh...

Keys meV-neat d milke twalay

Tixt me

Al-out the moonlit floor

Leaf your open hand

Strike entebend end make d parflays dance

Sylvimousse is barkley

So keys me...

(Instrumental)

Keys me

V-neat d milke twalay

Leeeeep me

Al-out the moonlit floor

Leaf your open hand

Strike entebend

End make d parflays dance

Sylvimousse Is barkley

So keys me...

moral lesson: katulad ng number 1. watch your words. kung hindi ka sigurado sa sasabihin mo, pagisipan mo ng maigi!!!

hindi ko maisip.

2006-07-07T17:09:00.000+08:00

hindi ko maisip.

hanggang ngayon, naguguluhan pa din ako... nalilito. yung tipong may mga bagay akong gustong gawin na matagal ng panahon ko ng pinagiisipan pero hindi ko alam kung paano sisimulan at kung meron nga bang simula dahil sa totoo naman ay hindi ko din alam kung ano yung mga bagay na yon....

naiinis ako sa sarili ko... ewan ko ba... naasar talaga ako... hindi ko maexpress eh... pasensya... pero tulad ng bagay na gusto kong gawin eh hindi ko din alam kung ano yung kinaaasaran ko o kung dapat nga bang maasar ako sa sarili ko...

minsan naiisip ko kung may sira na ba ung ulo ko... kung pinasok na ba ng masamang hangin o ng kung anong elementong higit sa pagiging normal... madalas kasi sa tama ay kausap ko ang sarili ko sa isang sulok... tinatanong ko yung sarili ko kung tama ba yung mga ginagawa ko... yung tipong walang araw na hindi ko ni-review yung mga salita na sinabi ko na daig ko pa ang isang video recorder para maalala lahat ng bagay pati na yung pinaka maliliiit na kunot ng noo...

siguro ay dumadating na ako sa panahon kung saan nagsasawa na ako sa mga bagay na ginagawa ko... yung bang pagsagot ng mga tanong, paglalakad ng ga-milyang layo, yung walang tigil na pagsasalita, yung magdamagang pakikinig at yung lahat ng sakit na aking nakikita.

at nakakaasar pa doon ay kung nagsasawa man ako ngayon, bukas ay babalik na naman yung sigla ko para gawin yung mga bagay na pinagsawaan ko na. ewan ko ba, kailangan ko yata ng incremin...

hindi ko talaga maisip eh... naiinis na ako... naaasar na ako... ayaw ko ng maging super hero!

sawa na ako na maging mabuting tao dahil sa dulo naman ay aabusuhin yung kabaitan na ipinapakita ko... sawa na kong maging totoo dahil sa bandang dulo, mamimisinterpret naman kung ano yung mga bagay na nasabi at nagawa ko... sawa na akong makinig, dahil sa huli, dadalhin ko din ang sama ng loob na dapat naman ay hindi para sa akin, sawa na akong makita yung mga nangyayari, pero kahit pa magsawa ako, hindi ko mapipigilan.... may pakiramdam ako.

kahit pa ilang ulit kong sabihin na nagsasawa na ako, hindi nito mababago kung ano yung galit, yung inis, yung asar na nararamdaman ko para sa sarili ko. may pakiramdam nga ako, pero aanhin ko ang pakiramdam ko, kung hanggang makinig, tumingin at makiramdam lang ang kaya at pwede kong gawin?

dahil sa mayabang ako...

2006-07-02T20:07:00.000+08:00

dahil sa mayabang ako...

matagal tagal din akong hindi nakapagpost, kanina eh pinagiisipan ko kung ano nga ba ang ilalagay ko dito sa munti kong bahay... at naisip ko ang nakapost sa blog ni mich dulce (yeah, the one from pbb: celeb edition, the one theyre referring to as bitch dulce) entitled "dahil sa mayabang ako"...

hanggang sa napatingin ako sa pader na malapit dito sa pc ko... nakakatuwa dahil kahit papaano ay masasabi ko na medyo malayo na ang nararating ko. rewarding yung feeling na titignan mo kung gaano na kalayo ang landas na natahak mo, na halos bibilangin mo na kung ilang tasa na lang ba ng bigas ang kakainin mo... at ito ang tinutukoy ko:

yan yung mga medals and certificates na na-recieve ko when i was still in elem and high school. nakakatuwa dahil sa dinami-dami ng mga gabi na hindi ka makatulog dahil sa pagpupursige mo, para kahit papaano ay makuha mo kung ano yung pangarap mo, ay gigising ka na aakyat sa entablado para sabitan ng mga magulang mo.

pero taliwas naman sa paniniwala ko, sapat na kahit pa hindi ako makatanggap ng mga medalya na yan, na pawang metal na tinunaw mula sa kapwang kalawanging metal... ng mga sertipiko na gawa sa papel na ilang puno naman ang sinagasaan at pinahirapan...

o ano ngat may napatunayan ka, pero bakit ba kailangan ng mga tao na laging may mapatunayan... bakit ba may mga sumasali sa mga reality shows tulad na lang ng pbb para malaman nila kung ano ang kaya nila- bakit?! hindi pa ba nila lubusang kilala ang sarili nila kayat okei lang sa kanila na may halos 27 kamera na rumuronda para lang makita kung ano ang ginagawa nila?! ng mga kamera na halos lahat na lang ay silipin sau ultimo ang mga buhok sa kung saan saang bahagi ng katawan mo? (i have nothing against pbb)

rewarding kung sa rewarding, pero hindi ko kailangan ng reward... dahil ang reward ay para sa mga taong mahilig maghangad- at hindi ako ganoon... bakit nga ba may gumagawa ng mga mabubuting bagay at pagkatapos ay naghahangad ng kapalit? bakit nga ba? pwede bang pakisagot!?

oo ngat magiging proud ang pamilya ko. oo ngat ipapakita nito sa kanila kung gaano ba ako kabuti o gaano ako kasama, pero kilala nila ako, alam nila kung ano ang kaya ko. at alam kong tiwala sila sa ginagawa ko. eh anu naman ngayon, kung wala akong maipakita sa ibang tao? eh sa simulat sapul naman ay iba sila.

ewan ko ba. siguro ay naniniwala lang talaga akong wala akong dapat patunayan. more than anyone, i know myself best. my family know me and i dont need medals or certificates to prove anything to anybody... i know me.

2006-06-26T18:09:00.000+08:00

word verification

hindi naman sa pamamaliit sa kaalaman ng iba, pero kung sakaling nakakita kayo ng mga letra na may ibat-ibang kulay at porma na kailangan niyong itype pagkatapos niyong magsulat ng bagong post o ng isang komento, ang tawag sa prosesong yan ay ang "word verification"... buti na lang at nakasulat, kung hindi napahiya ako, tsk tsk... ngayon, para saan ba ang word verification- ito ay para makasigurado ang blogger na ang nagsusulat ay hindi isang spam blogger at ang sinusulat ay hindi isang spam blog, at anu naman ang spam blog? (nakanang, one question leads to another ito) : blogging services can be both used and abused. The ease of creating and updating webpages with Blogger has made it particularly prone to a form of behavior known as link spamming. Blogs engaged in this behavior are called spam blogs, and can be recognized by their irrelevant, repetitive, or nonsensical text, along with a large number of links, usually all pointing to a single site.
They can clog up search engines. And if an automated system is creating spam posts at an extremely high rate, it can impact the speed and quality of the service for other, legitimate users. (thanks blogger help!)

minsan, nakakabulag itong mga word verification na ito... nakakaduling at talaga namang nakakapanlabo lalo ng mata... pero natawa ako ng isearch ko ang database ng mga pics ng word verification, tignan niyo kung ano ang nakita ko:

may mga word verification na akala mo ay close kaio, tanungin ka ba naman na parang matagal ka ng kilala:

at heto pa ang isa na akala mo ay naaasar na!:

meron namang mga tipong sounds family, mga kasabay nila claire dela fuente at eva eugenio:

may mga tatakutin ka at sabay sunod na magdilidili ka sa mga kasalanan mo, magtika ka pare ko:

may nagtataas ng kilay (sabay yung dalawa):

may mga pinaghalu-halong tunog hayop (oink!):

may naniningil at naghahabol ng utang:

may salitang bading ooohhhhhhh:

may nagugulat kaya kung anu-ano ang nasasabi:

at dahil sa sobrang gulat ay napapamura bigla:

at meron din syempre yung mga tunay na mapapaisip ka kung anu nga ba ang ibig sabihin nila:

sinabi ko naman sa inyo, aside from its purpose na pananggalang sa mga spammer ay para din ito sa pagpapasaya sa ating mga bloggers... kaya para naman mapangiti kayo ay i-on niyo na ang mga word verifications niyo, malay niyo, baka kung ano ang lumabas jan... hindi din natin masasabi...

*o ano?! na-verify mo na ba tong message ko? comment ka huh!*

bakit nga ba?!

2006-06-22T15:26:00.000+08:00

bakit nga ba?! part 1.

bakit nga ba?!: mga tanong na nagliliwaliw sa utak kong malapit ng mabaliw.

bakit nga ba binura ko ang isang linggong pagibig?!

un ay dahil sa alam kong walang kwenta yung post na yun... na kahit marunong magbasa ang three blind mice eh iisnabin lang nila yun, hindi dahil sa wala silang salamin o dahil sa may katarata ung mata nila, kundi wala lang talagang kwenta...

bakit nga ba hindi pa din ako sanay sa buhay kolehiyo?!

siyempre, una, nagsisimula pa lang ako... pangalawa eh nasanay ako na sa loob ng labing isang taon eh sa malate catholic school lang ako pumapasok na sa twing ddting ang mga guro eh magdadasal at susundan ng "good morning mr/mrs/ms blah blah, praised be Jesus and Mary!" hai! at ung pagtwag ng maam, notice that we adress our female teachers ms or mrs... not maam...

bakit nga ba nursing ang kinuha ko?!

sa totoo lang eh hindi ako nakisabay sa sinasabi nilang uso... simula bata ako eh gusto ko nag maging nurse o pari... nursing nalang, kasi sabi ni Pope Benedict XVI eh bawal ang bading na magpari... well okei! atsaka nurse din ang nanay ko... hahaha!

bakit sa feu ako nagaral?! bakit hindi sa iba?!

una, dahil hindi ako pumasa sa ust... (pinangarap ko talaga yun!!! umiyak pa ko nang malaman ko na bagsak ako dahil hindi ko alam kung anung ibig sabhihn ng academic placement, mantakin niyo na pinasa ko lahat ng courses sa college of science samantalang ang nursing ay hindi ko pinasa...) pangalawa, gusto ko eh malapit lang yung school ko, ewn ko, natrauma yata ako na araw araw eh bumabyahe ako ng malayo at maagang aalis at gabi na dadating... pangatlo, maganda naman ang records ng feu pagdating sa nursing kaya dun na talaga ako... at ayaw ko kasing makasama ang kuya ko sa ust.

bakit hindi ko nagamit ang scholarship?

nagtest ako sa feu na magkaaway kami ng tatay ko... unang beses un na sinagot ko siya ng pabalang kaya naman napakabigat ng pakiramdam ko nun... alam kong madali lang yung test... sa totoo lang eh nagaway kami ng tatay ko nun eh dahil sa wala siyang nakikita sa akin... yun bang tipong magtetest ako eh hindi ako nagrereview... pumunta ako dun na namamaga pa yung mata ko dahil sa naguiguilty ako kung bakit ko ginawa yun... ang english ay hindi mahirap para sa akin, pero may isang selection dun na apat na beses ko nang binabasa ay hindi ko pa din maintindihan... ang iniisip ko nga nun eh hindi ko maipapasa yung test... after three days tumawag ako sa school, sabi i passed the test, kinabukasan nagenroll ako... okei... im a tamaraw now! hahaha!!! after a week tinignan ko ang site ng feu para malaman ang average ko... galante sila sa mga scholarships, at ayun na nga, tumambad sa akin, "congratulations! you are entitled to a full merit scholarship. your entance exam average is 97%! you can avail this if your hs ave is 90% above" shit! hs ave ko?! :86%!

bakit ba gusto kong maging scholar?!

iba kasi pag scholar ka, yung tipong ang talino mo... sa totoo lang eh hindi naman kami naghihirap... kayang tustusan ng tatay ko ang mga pangangailangang pinansyal naming dalawa magkapatid... pero may kasunduan kasi dito sa bahay namin na pagscholar ka, kalahati ng lahat ng expenses mo eh ibibigay saio, cold cash... hai, umandar na naman ang pagiging mukhnag pera ko...

bakit nga ba madali akong magtampo?!

kasi hindi ako mahirap i-please... un bang simpleng pasasalamat mo eh sobrang naappreciate ko... ung tipong pag nagthank you ka sa akin eh abot tenga na yung ngiti ko at proud ako na may natulungan ako...

bakit galit na galit ako sa kuya ko?!

alam kong pangit pakinggan pero talagang galit ako sa kuya ko... nung bata pa kami, close kaming dalawa, ung tipong pag galing siya ng school eh pinapasalubungan niya ako nung rainbow dots (ung kendi na nabibili sa mga naglalako na tinitimbang kung ilang gramo, ung rainbow dots ung maliliit na kending bilog...) magtatalong taon na din na hindi kami naguusap ng maayos... makapal kasi ang mukha niya... dahil siya yung kuya, inaabuso niya... hindi makitid ang utak ko... madali kong naiintindihan ang mga bagay - basta tama... mas matanda ang kuya ko sa akin ng dalawang taon... pero hanggang ngayon ay hindi pa din siya responsable... isa siya sa mga rason kung bakit ako lumipat ng kwarto... dati kasi nagshashare kami ng iisang kwarto lang at medyo burara siya sa gamit niya... napakatamad. lahat ng bagay na hindi niya makita eh pinapahanap niya kaagad sa katulong namin kahit pa nasa harap niya lang at tutuklawin na siya... inaway kasi ako dati ng kaibigan niya, at inaway ko din at kinampihan niya yung kaibigan niya kahit alam niyang mali ytng kaibigan niya... after a year, silang dalawa naman yung nagaway... nagsorry ako sa kanya kahit alam kong mas malaki yung mali niya, pero mapride tlaga siya eh... cge okei... magsarili siya...

bakit ko nga ba ginawa tong post na to?

syempre, para may mabasa kayong bago... sa totoo lang eh namiss ko kayo sa halos dalawang linggo kong pagkawala... susunod na ang part 2 within 2 weeks... ingat kau parati!!!

kung meron kayung mga "bakit ba?!" na gusto ninyong sagutin ko ay wag ng magagam-agam. wag magatubiling ipasa ang mga katanungan sa comment box!!! salamat! :D

2006-06-10T19:16:00.000+08:00

kung kasalanan ang

kung kasalanan ang magkalat,

bakit madumi ang pasig?

kung kasalanan ang magdamot,

bakit madaming nagugutom?

kung kasalanan ang magnakaw,

bakit madaming nangungurakot?

kung kasalanan ang magmura,

para saan ang putang ina?

kung kasalanan ang mag-ingay,

bakit my nagproprotesta?

kung kasalanan ang magsinungaling,

bakit nandyan ka pa?

kung kasalanan ang mahalin ka,

bakit mo hinayaan pa?

___________________________

ang pulang pasilyo

naglakad sa pulang pasilyo,

hinahanap,wala ni iyong anino,

akoy nagsusumamo,

nagdarasal na muling masilayan ka.

naglakad, tumakbo, sumigaw!

hanggang sa pagmamadali,

nadulas, nadapa, napahiga.

malansa. sa dulo nakahiga ka na.

kaya pala.

ang apat na panahon ng buhay ko..

2006-06-06T21:52:00.000+08:00

ang apat na panahon ng buhay ko.

hindi ko alam kung dapat ko nga bang ibulong ang mga bagay na ito... alam kong hindi ito basta bulong... ang tunog, habang sinasabi, pag bumanda, lumalakas at kahit gaano man kalayo, bastat may masasandalan; mararating...

ang apat na panahon ng buhay ko... apat lang ang panahon na hinayaan kong maging parte ng buhay ko... apat lang ang panahon na kinilala ko at apat na panahon din lang ang minahal ko...

si tagsibol-

isa siya sa mga pinakamalapit kong kaibigan... hindi kagandahan ang anyo pero masarap siya kasama... napapangiti niya ko habang pinapakita niya sa akin na dahil sa kanya ay yumayabong muli ang mga dahon ng mga dati'y nakakalbong puno... simple lang si tagsibol... mabait at kaaya aya ang ugali, hanggang sa nahaluan kakaibang hangin na idinulot ng hindi matukoy na panahon, kayat unti-unting naligaw ng landas... natutong siyang magsugal at magbisyo... natuto siyang humithit ng kung anu-anong droga, nakipagtalik sa kung kani-kanino at nagising siya ng malaman na may nakakahawang sakit na pala siya... mayaman siya- kaya niyang bayaran lahat ng posibleng paraan para lang gumaling siya... dito ay wala siyang problema kaya naman pilit niyang tinago sa pamilya niya kung ano na ba... hanggang malaman ng nanay niya at pinalayas siya dahil sa simula pa lang ay hindi naman siya talaga isang bayolohikal na anak... masasabi kong nandoon ako para sa kanya, sinuportahan ko siya... walang natigil, walang nag-iba... minahal ko si tagsibol... sa kanya ay masasabi kong nagmahal ako ng tunay... ng totoo... pero hindi pala sapat na mahal mo lang siya, dahil baka sa araw na ikaw naman ang magising- wala na siya...

si tag-init-

mainit ang hangin at maaligasgas ang panahon na ito... bago lang si tag-init sa aking pandinig, paano nagmula siya sa malayo... matalino naman si tag-init... kaliwat kanan ang mga parangal na natatanggap niya... minahal ko siya at oo- minahal ko siya... hindi ko siya hinanap upang magsilbing panakip butas lamang kay tagsibol dahil sa simula pa lang, ay hindi ko naman siya talaga hinanap, kusa siyang dumating... nakikitawa siya pagkakamali ko at umiiyak sa panahong nagtatagumpay ako... ilang buwan din siyang nanatili at nakilala niya ako ng lubusan at sa pagkakakilala niyang iyon sa akin, nakalimutan ko na hindi tulad ng lahat ng kumikanang ay ginto, sa kanyang kaso, lahat ng mainit ay nakakapaso...

si taglagas-

habang dumausdos paibaba ang mga halamang gamot ay unti-unti namang humihilom ang mga sugat na dala sa akin ng pagkapaso... mas bata sa akin ng ilang buwan si taglagas... maporma siya... kaya nyang tuyuin ang mga dahon na datiy pinaghirapang itaguyod ni tagsibol... natuwa ako sa kanya dahil sa kabila ng kanyang murang isipan ay alam niya kung ano ang tunay na pagkakaibigan... masaya siya kasama at gaya ng ibang panahon ay hindi din magtatagal ay kailangan na ring lumisan... hindi naman niya talaga ako iniwan, pinagpalit lang at ang mahirap nun, na kung dati ang yakap niya ay ako ngayon, yung itinuring kong kaibigan... sadyang may pagka-hitad talaga... makati pala siya... nakakatawa pero babawiin ko, hindi gaya ng pagkakakilala ko sa kanya, katulad lang din pala ng isip niya ang pag-ibig niya- mura.

si taglamig-

katulad ng pinong niyebe ay puti din ang kanyang kulay, nagmula siya sa isang prominenteng pamilya... ang kanyang lolo ay kilalang alagad ng sining pagdating sa pagpipinta... sa lahat ng panahon, masasabi kong siya ang pinakaminahal ko... sa kanya ako pinaka naging bukas sa lahat ng panahon... sa isang tingin ay malalaman niya kung ano ba ang tunay na pakiramdam ko... hindi siya katulad ng karamihan- hindi buo ang kanyang paniniwala pagdating sa relihiyon... madalas ay pabago-bago ang ugali niya at dahil doon ay mas lalo kong kinilala si taglamig... naging malapit ako sa kanyang mga kapatid at kahit sa kanyang ina dahil sa isang pelikula na ginawa namin... ngunit kagaya nga ng isang likhang sining, kapag nabasa ng tubig o tiner ay maglalaho din ang saya at ngiti ng dati'y litratong buhay... siya ang pinaka espesyal para sa akin pero sa palagay ko ay hindi ganoon pagdating sa kanya... ipinagpalit niya ako sa isang taong hindi naman niya lubusang kilala... masakit oo... pero mas masakit iyon pagdating sa kanya... dahil ang siste, nawala na ako, nawalan pa siya ng isa, hindi niya nga kilala, pinagpalit din siya sa iba.

__________________________

masaya akong namumuhay ngayon mag-isa... iba din pala kapag wala kang iniintindi, iba pag wala kang ibang iniisip at pinoproblema... masaya... napakasaya... hindi ko pa nakita ang sarili ko na ngumiti nang ganito kahit pa ilang pagsibol, tag-init, taglagas at taglamig ang ipalit, hindi na... dahil ako lang, tama, lubos at sapat na...

postless

2006-06-05T14:42:00.000+08:00

postless

sa totoo lang ay wala talaga akoing mai-post kaya naman kinuha ko na lang ang dalawa sa luma kong akda sa pinaglumaan kong blog... comment pa din kaio huh!:D

___________________

dakilang labandera
Minsan nya nang nasubukang maglaba, mahirap din pala.Nagkukusot, nagkukula; Lahat ng iyan ay ginawa nya na. Walang kaso ang pagbibitak-bitak ng balat sa kamay,Hindi inda ang init ng araw na naghihintay.Mapiling hinihiwalay ang puti sa de-kolor,Baka nga daw kasi maghalo pa ang kulay,Kung mangya-yari man yon, nakakairita, uulit na naman sya;Panibagong labahan, panibagong kulahan.Nakakapagod din daw ang maglaba,Nakakasawa at nakakahilo din ito kung minsan.Ang dami nyang iisipin, Ang dami nyang iintindihin.Kung minsan ay pilit nyang tinatago kung ano ang mali.Gagamitan nya ng bleach para lang matanggal ang mantsa,Mayroon ding ibat ibang bango na itinitinda.Ayaw nya sa amoy pawis, ayaw sa mga sobra at labis.Binababad din nya sa fabric conditioner ang magagaspang, Pilit nyang dinadaya ang mga bagay na sa kanya ay ayaw.Nakakatawa din kung minsan,Hindi nya inisip na ang paglalaba at pagmamahal ay halos parehas lang.Kung kanya lamang pupunan ng sapat na atensyon,Malalaman nya sana na may mga bagay na kanyang ikatutuwa,May mga bagay din naman na kanyang ikahihiya.Tiniis nya lahat ng paghihirap,Naging matapang at patuloy na hinarap.Patuloy din siyang naghahanap ng paraan,Paraan upang ang mga problema ay malunasan.Kung kayat sa sobrang paghahanap ng tamang kasagutan,Niloko na nya ang kanyang sarili.Nang nakita ang mga bagay na hindi gusto- Nagbulag-bulagan.Nang narinig ang mga salitang ayaw-Nagbibingi-bingihan.Sinasabi na hindi nangyayari ang mga bagay na yon,Na hindi siya ang ginagawan ng ganoon.Ginawa nya yon sapagkat natatakot sya,Natatakot na malaman ang masaklap na katotohanan,Dahil natatakot syang masaktan.Kaya nga sa susunod na siya ay muling “maglalaba”,Lagi na nyang pakinggan ang kanyang nadarama.Hindi na siya matatakot na magkamaliHindi na niya ipipilit ang mga bagay ay ikubli.Masarap ang pakiramdam ng “naglalaba”,Kaya kung sakasakali,Kahit mahirap at masakit,Hindi nya tatalikuran ang isang gawaing kanyang kinagisnan;Maglalaba siya ng bukas ang tenga,Maglalaba siya ng bukas ang mata,Hindi na muling maloloko pa,Dahil siya na ngayon, Ang Dakilang Labandera.

__________________________

pagtangis
nakaupo sa dalampasigan,

humuhuni sa batuhan,

nagbibilang ng buhangin,

habang alo'y pumapasaakin.

singkil ang nararamdaman,

siklon ang nagdaan,

hindi mo ako masisisi,

kailangan lang ay magmuni.

pabulong kong epiko,

pasigaw ng dumating sa iyo,

ikaw lang ang nakasimpat,

ikaw lang ang nakaampat.

naglakad kang paroon,

habang akoy tinutunton,

sibasib ng nakaraan,

pangakong hindi pumailanlan.

inawit ang serenata,

pag-ibig ang nadarama.

sidha ang para sa iyo,

hinagpis ay nasipo.

liriko ng pagmamahal,

wag sanang gumaralgal,

wag sanang makarinig ng singhal,

wag sanang mautal.

melodiya ng iyong musika,

patuloy at walang balda,

malayo sa iyong balihanda,

isang panibagong kabanata.

wag lang sanang paglaruan,

balunlugod ay kalimutan,

sabay nating harapin ang paghampas,

nitong along kumakaripas.

isa lang sa ngayon ang nais,

pag-ibig na bibisabis,

pagmamahalang labis,

wag nang maulit ang pagtangis.

_________________________

nagustuhan niyo ba?!

aym bak!

2006-06-04T14:43:00.000+08:00

aym bak!

nakalimutan kong ikwento sa inyo na nung tuesday na papunta ako sa malate para nga umattend sa bday ni lolo paulo ay muntik na naman akong mahold-up. ewan ko kung holdaper nga yung lalaking iyon. nangyari kasi iyon habang nagaantay ako (oo, ako lang mag-isa, at wala akong ibang kasama na nagaantay din ng masasakyan) ng masasakyan sa ust, isang lugar kung saan talamak ang holdapan at pag naholdap na ay pinapatay ang mga estudyante... meron kasing isang mama na naka-motorsiklo na lumagpas na sa akin ng isang metro at biglang bumalik... waring magtatanong, pumaradfa ang bughaw niyang motorsiklo sa harap ko at nagsabi ng: "boss", pagkatapos niyang sabihin ito ay may parang hinugot siya sa likod niya na parang baril o kutsilyo, ng mnakita ko yun ay nawala ang poise ko at bigla akong tumakbo patungo sa kabilang kalsada habang naka-go ang mga sasakyan... naloka talaga ako at hidni ko alam ang gagawin ko, naiispi ko na lang na paano kaya kung baril ung hawak niya, any momwnt, from a distance, pwede niya kong paputukan at biglang kumaripas ng pag-andar... sakto na ang establishamento na nandon ay isang bangko... lumapit kaagad ako sa guard at sabay sabi na : "manong, tignan niyo ung mama na nasa blue na motorsiklo, holdaper yata" nakakatakot talaga yung experience na yun... kasi ba naman, kung sakali ay ikatlong beses ko nang mahoholdap nun... hindi naman ako mayaman... hindi ako nagsusuot ng kahit anong alahasm hindi namn ako naglalabas ng celfone... basta... nung unang beses na-holdap ako sa divisoria matapos mamili ng costume namin sa paskoro (isang patimpalak sa malate) nakuha yung pera ko na halkos 700 plus pa yata at ikalawa naman sa plm kung saan nakuha yung gold ring (authentic ito, bigay ng lola ko, lahat kaming magpipinsan ay meron nito, mga 8k yata ang isa... siryoso) at kasabay nito ay nakuha din ang mga 300 din yata yun sa wallet ko at ang masama ang id ko...

kung bakit ba naman may mga tamad pa... hindi naman sa pag-aano, pero may mga trabaho naman para sa mga pilipino, sadyang may mga pilipino lang na ayaw magsumikap kaya naman para sa kanila mas masaya kung fast money ang makukuha... hai kamiberna talaga!!!

ikaw? naholdap ka na ba?!

ewan ko.

2006-06-02T16:36:00.000+08:00

ewan ko

ewn ko at ewn natin sinong may pakana at bakit ba tuimilapon ang spolarium jan sa paligid mo...

-spolarium, eraserheads...

_______________________________

last time na na-"lss" (last song syndrome) ay kahapon,ang gumising kasi sa akin ay ang napakakulit na commercial ng biogesic sa radio... na paulit-ulit ang:

"bagay ba sa akin ang kulot?!"

oo, bagay yun para sa biogesic, sakit sa ulo!!!

_______________________________

ako: saan mo gusto pumunta gien a chance na puntahan kahit anong gusto mong lugar?

agnes: sa greece...

ako: bakit?

agnes: kasi ang historical nung place at maganda...

ako: saan pa?

agnes: sa korea...

ako: bakit?

agnes: kasi gustokong makita yung mga koreanovela stars!

si agnes rea m. alanzalon ay isa sa aking mga closest sa barkada, shes the editor-in-chief ng the clarionette (school organ) at siya din ang prewsident ng scb (student council)...

lesson: hindi lahat ng taong matino ay matino talaga... hahaha!!!! peace luvs!

_______________________________________

sa ngayon ay nasa cavite pa din ako, umalis ako kahapon at oo, mejo napaaga din ung uwi ko dito, ayaw ko kasing makipagsabayan sa init, trapik at polusyon ng maynila tuwing biyernes... kung bakit ba naman sa araw-araw na ginawa ng Diyos ay kailangan ko pang dumaan ng quiapo para lang makauwi sa giliw kong probinsya... at ayun, nagulat ang nanay ko dahil inaasahan niya na ngayon pa lang ako uuwi... nakakabaliw sito sa cavite, iba ung pakiramdam na makauwi ulit after six months (before kasi, halos every weekened ay may chance ako na makauwi dito)... ang laki na ng mga kapatidko at nakakatuwa sila kahit na sobrang kulit!!! sobra! hahaha!!!

_______________________________________

sa mga namimiss na ako, kung meron, babalik ako sa linggo ng umaga... (oo, karamihan ng mga bagay ay mas ineenjoy kong gawin sa umaga!!!) ulit lang, kung meron man!!!

inagt kayo parati huh at babalitaann ko kayo pagbalik ko ulit sa maynila!!! astig!

colored panty na may salamin

2006-05-29T13:32:00.000+08:00

colored panty na may salamin

sinadya kong magpagising ng maaga... gusto ko kasing maligo ng malamig na tubig at may lakad ako... may appointment kasi ako, kelanagn ko nang kuhanin ang salamin ko para sa mata... sa totoo lang eh maganda naman ang vision ko, kaya kong basahin ang mga signboards ng sasakyan kahit pa seven meters ang layo nila sa akin, pero nagkakaroon ng problema pag nagbabasa na ako, nanlalabo talaga ang mata ko... pero sa totoo lang ay naisip ko na baka naman hindi lang talaga ako marunong magbasa... hahaha!!!

so un... black ang frame at kyut ang style... anu sa tingin niyo?! bagay ba?

(kalakip sa picture ay ang napaka kontrobersyal na pink pillow case, at nasa baba naman ang pink na bed sheet! hahaha! )

____________________________

since kinuha ko na ang salamin sa mall ay naisipan ko nang dumaan sa department store, hindi ko man alama kung ano ang kakailanaganin ko, khahayaan ko na lang ng tangayin ako ng nanlalamig na aircon sa loob... hanggang naisipan kong bilhan ng kung ano ano ang mga kapatid ko dahil pauwi rin naman ako sa cavite sa fri day at magsstay ako dun hanggang sunday... (oo, tiga kabitenyo ako, may bahay at lupain kami sa general trias...) (oo, malapit na akong magbakasyon kaya baka mawala ako ng panandalian sa sirkulayson) at ayun na nga, dinala ako sa section kung saan ang mga nakalagay ay (drumroll pleaseeeee!) underwear! at naaliw ako sa nabili ko para sa kapatid ko, nandyan ung picture, anu masasabi niyo?! hahaha!

____________________________

nga pala, bago ko pa makalimutan ay nagcolor ako nga hair kagabi... matagal kong pinagaralan kung paano magkolor ng hair ng sarili lang... mejo mahirap pero fulfilling... its dark brown na... hindi siya ganon ka visible not unless masisinagan ng kaunting ilaw, 6% oxidizing cream lang kasi ang ginamit ko... sponsor ko ang grand mommy ko! hahaha!!!

____________________________

ingat kayo parati... advanced happy birthday lolo paulo...

atbp. covers. lipat.

2006-05-28T13:05:00.000+08:00

atbp.

nakaalis na ang tatay ko... kahapon, hinatid siya ng kuya ko at ng lola ko.. oo hindi ako sumama dahil alam kong masasaktan lang ako... sigura ganun tlgah ang epekto nun... masyado kasi akong naging close sa kanya talaga...

____________________________

covers.

hindi natin maitatanggi na sa panahon ngayon ay umaariba ang musikang Pilipino... pero kung napapansin niyo, karamihan ng mga solo artists ngayon ay ginagawa ang tinatwag na "cover"... ito ug tipong pagrerevive ng mga kantang makaluma (malamang, alangan namang irevive mo ang kantang para bukas... talk about re-, hahaha!) maganda ang nagyayari sa musika natin, sinusupiortahan ang mga album kaya naman kahit payreyted na ay binibili pa din... nadyan ang crazy for you ng spongecola, ang album na versions and beyond ng mymp, si sitti na may cafe bossa at ang pinaka nakakaloka sa lahat, si Regine, oo ang Asias Songbird na pinanindigan ang pagcocover ng mga awitin at naglabas pa ng album na "covers" at "covers volume 2" ano sa tingin niyo?! nakakaloka dbah?!

hindi naman ako against sa pagcocver ngaun ng mga awitin... kaya nga lang paano natin maishoshowcase ang true filipino talent kung karamihan ng mga muling binubuhay na awitin ay banyaga... oo maganda pakinggan, masarap sa pandinig... pero hanggang kailan magtatagal ang "trend"?

___________________________

lipat

naglipat ako kahapon ng kwarto at nakakaaliw dahil everythig in my room now is pinkl from my bedsheets to my pillows... at ultimo ang foam ko ay pink... hai... ang landi ng kulay... sayaw kikay!

last 24 hours

2006-05-26T17:31:00.000+08:00

ang huling araw

halos dalawang araw din ang inabot simula ng huli akong nagpost dito sa blog ko. namiss ko na nga eh...

sa mga nagdaang araw kasi ay nilubos ko ang oras ko kasama ang tatay ko, paano mamaya kasi ay aalis na siya at lilipad na naman sa kung saang bahagi ng mundo at halos sampung buwan ko siya ulit bago makita. ewan ko pero parang pa-advance happy fathers day itong gagawin ko...

lumaki ako na halos hindi ko talaga nakilala ng mahusay ang tatay ko... nung bata ako nandun man siya sa bahay namin sa makati ay halos hindi ko siya kinakausap. siguro dahil sa pagkakaalam ko non ay nandun lang siya para itaguyod kami at pag-aralin kaming magkapatid - un lang at wala ng iba pa. madalas kaming nagkakasamaan ng loob. pano ba naman, sa lahat ng tao na nakilala ko, siya na yata ang nagmamay-ari ng pinaka mainit na ulo... mabilis magalit ang tatay ko. kaunting maling bagay ay pagagalitan niya ako... kaya talagang lumaki akong iwas sa kanya lalo pa na naghiwalay sila ni mommy at hindi ko naman siya madalas makasama...

oo, totoo, mainitin ang ulo niya, un bang tipong nagagalit because of really small things at totoong hindi ko pa siya masyado kilala... umuwi siya dito ngayong taon para lang umattend ng graduation ko... masaya ako non, napakasaya... sigurop dahil sa i graduated with lots of medals or churo dahil alam kong nandun ang dalawa sa pinaka-importanteng mga tao sa buhay ko- si mommy at si daddy... oo civil silang dalawa- dati... (hindi na ngayon ang ibig sa bihin nun, dahil sati kahit hiwalay sila ay naguusap sila na parang magkaibigan... may nangyari lang na hindi nila nagustuhan pareho, btw, annuled na silang dalawa simula nung 8 years old pa lang ako) at sa lahat ng graduation whish ko, isa lang ang nangingibabaw, ung picture namin ng kuya ko, ng mommy ko at kasama ang daddy ko... hindi madaling mangyari ito... pero hindi imposible... ewan ko, pero pinasaya tlaga nila ako ng husto...

gayunpaman, kahit madali siyang magalit, lahat naman ng magandang bagay na nagagawa namin ng kuya ko ay agad na binibigyan ng incentives, nandyan ang ipagluto mo lang siya ng pancit canton ay may pera ka na na enough para pambili ng isang buwang load... nakakatuwa siya...

ngayong bakasyon, kaming dalawa talaga ng dad ko ang laging magkasama, paano ba naman, ung kya ko kahit linggo umaalis para sa varsitarian... (staff kase siya).. kaya talagang naging close kami ng dad ko at kung saan saan kami dinadala ng mga lagalag naming paa...

naaalala ko pa na sa mcs (malate catholic school), every time may recollection at retreat kami ay nanay ko ang sinusulatan ko... pero naiba ngayong fourth year ako... iyak ako ng iyak habang ginagalaw ko ung lapis... alam ng mga kaibigan ko na lumaki tlga akong hindi lapit sa loob kaya ganun na lang ung hikbi ko dahil sa lahat ng bagay na nagwa niya para sa akin, hindi ko man lang siya napasalamatan... madalang din ang magsabi ako na mahal ko siya, at kung sasabihin ko man yun ay nawawala ang tunay na ibig sabihin ng pagmamahal...

ayun lang naman. mahal na mahal ko ang tatay ko... at kilala ko na siya.

the last stand

2006-05-24T19:29:00.000+08:00

the last stand

may nabuhay. may namatay. may nawalan ng powers. may bumalik ang powers. may nagselos. may bagoing discoveries at may nag-sex...

kanina, umalis kami ng dad ko and kuya ko papuntang g4... nanuod kami ng x-iii: the last stand. maganda ang movie. sobra.

ayaw ko namang maging pamutok sa pelikula kaya panoorin niyo na lang... masaya! yeaba...

kaabang-abang ang pagbubuhat sa golden gate bridge... ang simula... ang ending... masaya... ang saya-saya...

(walang kwenta ang post ko)... hahaha!

_________________

para kay pebyang: yan huh, naglagay na ko ng comment field... magcomment naman kau... parang away niyo na! *luhod* ahahaha!!!

ingat kayo parati huh!!!

dalawang araw

2006-05-23T11:30:00.000+08:00

dalawang araw

halos dalawang araw din akong hindi nakapagpost atnakapag blog hop... pasensya na talagah... ito muna:

hindi ako nakapag ol dahil:

^nacra ang pc ko.

^bc ako sa bahay.

^inaayos ko ang bagahe ng dad ko.

yan ung first part. pasensya na talagah.

_______________

second part: blind item

ang paguusap ng dalawang bloggers

ako: oo, mabait un c tooot (c toot ay gmagamit ng blogista)

siya: talga?! may girlfriend ba yun c tooot?!

ako: ikaw huh, interisado ka huh!!!

wahahaah!!! cno kaya itong babaeng ito na gsto yatang mag-apply... hala, patay ka, magtago ka na... sabi saio tototohanin ko eh.. peace!

_______________

third part: the da vinci code

last sunday ay nagamit na namin ang tickets na binili pa noong april para manood ng da vinci code sa gateway...

as always ito ang favorite destination ko pag manunuod ng movie aside from gb3...

kung susumahion sa totoo lang syempre, its either mapapantayan lang o pangit talaga kung ibabase sa book, ang movie ay hindi maganda... nakakadisappoint...

r-18 was good hindi dahil sa mga glory scenes kung d dahil sa tingin ko ay hindi din ito kayang intindihin ng mga 13-years old... pero okei na din ang rating na r-16 though hindi siya nagaapply dito sa bansa natin...

nakakadisappoint dahil may mga details na pinalitan, isa na dun ang password ng keystone na para tlagang tanga... from Sofia (ancient word for hope or faith... im not sure, nakalimutan ko na) ay ginawa itong "apple"... nakakatanga.

sa mga hindi nakabasa ng book at napanuod ang movie, kapatid ni Sofie ang tour guide sa Roslin (Rose Line) Chapel... at hindi nag-appear sa book ang mga kapamilya nila na members ng Priory of Sion...

Robert Langdon ay blue eyed at maskulado ang katawan, basically si Tom Hanks ay hindi sa dalawa...

at sa books naman, magulo din... iba ang nasa illustrated version (the big one) dun sa ordinary... isa ito o:

an inconsistency in the presentation of "the secret": when told of the "fact" that Jesus was married to Mary Magdalene, characters in the novel Langdon and Neveu react with shock and surprise, yet on page 244 (page 398 in Large Print Edition) Teabing says without a challenge "it's a matter of historical record" and offers other support for it being common knowledge among scholars for centuries, and in contemporary times, educated people in general.

dalawang bagay lang angaustuhan ko sa da vinci code... totoo, kayang linlangin ni Ian McKellen (Leigh Teabing) ang mga manunuod na hindi siya ang teacher at ang ending shot sa loob ng dalawang pyramids...

sayang... ang tagal ko pa man ding hinintay na mapanuod ung movie...

arrrggghhh...

six

2006-05-20T12:05:00.000+08:00

six

yesterday, i was with khristian (ola6uv)... naggala lang ng sobra at sobrang napagod ako kaya tinamad akong magpost kahapon... we went to glorieta to buy his things for college... nakakapagod xe aside from glorieta, we went to the three malls nearby (greenbelt, landmark, sm makati)... after this, we went to megamall, i have to meet my dad kasi... so un, naghiwalay na kami atb nagkita kami ng dad ko sa seattles best... bumili naman ako ng things ko for college... excited na talaga akong pumasok... after thet, kami naman ng dad ko ay naggrocery sa sm san lazaro... at un... anim na malls ang nalibot ko sa loob ng seven hours or so... hahaha... nakakabaliw! at dahil dun, spnrang sumakit ang ulo, katawan at paa ko!!! hahaha!!! (talk about side blogging again!)

top of the world

2006-05-17T19:17:00.000+08:00

top of the world

"the Philippine Eagle has landed at Mt. Everest"

-Leo Oracion

First Filipino who reached the summit of the Everest

exactly 5:30 (Philippine time) or 3:30 (Nepal time) ay naitanim na ni Leo Oracion ang bandila ng Pilipinas sa tuktok ng pinakamataas na bundok, ang Everest!

i feel proud... nakakatuwa ung reason nila kung bakit nila inakyat ang Everest; "nakakasawa na kasi sa bayan natin, hayaan niyong this time, magdala kamai ng magandang balita!"

ang zip code ni da vinci

2006-05-16T22:03:00.000+08:00

ang zip code ni da vinci

sa nalalabing dalawang araw na natitira bago ang play date ng da vinci code ay hinatulan na ito ng mtrcb, its guilty beyond reasonable doubt... shyeeettt... r-18...

anu ba naman yan... akala ko ay mala "naka-tikim ka na ba ng kinse anyos" ung dating ng pelikula pero ngaun strictly for adults only... its restricted...

trivia: out of 39 countries na nagreview ng film, sa Pilipinas ipinataw ang pinakamahigpit na desisyon... kasunod ang Singapore na r-16 ang rating...

nakakalungkot dahil halos ilang buwan ko din inabangan na mapanood ung film at sayang ung ticket na binili ng dad ko... arrrghhh!!! nakakainis...

shyet,..,. bakit ba ko nagiinarte para ano pa at maka lipas ang ilang araw ay magkakaroon din naman ng pirated na dbd at bcd sa pokya... arrggghh!!!

__________________

out of 29000 ft, 1000 ft na lang ang kelangang akyatain ng mga kababayan natin sa Mt. Everest expedition team (the one feutured in ab-cbn...) naunahan na nila si Romy Garduce (gma-7)... they(M.E.E.T) are currently in camp four while R.G. is still at camp 2...

astig no?! hanggang pag akyat ng Mt. Everest, may network war!!!

dentist-ahhhh!

2006-05-15T17:09:00.000+08:00

dentist-ahhhh!

after how many days ay natapos na din ang meeting ko with my dentist... i have to meet her kasi nanlalabo na ung mata ko!!! hahaha!!! so un... ive changed my bg song from out of reach to these words... un... khristian(ola6uv) sale sa gap! hehehe!!! pebyang, miss na kita day!!! rob and kj, salamat sa pagbisita!!! hehehe... an saya ng buhay!!!

nga pala... mamya magcclash na naman ang gma-7 at ang abs-cbn... premiere na xe ng bituing walang ningning with sarah balabagan and the super kilig tandem of jolens and marvin agustin... errr!!! hahaha!!! love nyo ba ang ny?!

(talk about random thoughts and side blogging... doi!)

godiva

2006-05-14T22:55:00.000+08:00

godiva

while i was watching the ms. earth - philippines this nyt, i saw a commercial from godiva... wala lang... just ant to sahere this... according to the commercial, this "whitens lips and also for nips"

question: ano ung "nips"?!

mudrax

2006-05-14T10:51:00.000+08:00

mudrax

hai... another mothers day...

wala lang. namimiss ko lang yung mommy ko!:D

hehehe. aniweis... i have changed the bg song, from out of reach naging staring at the sun... ganda yan!!! hehehe!!!

nga pala, wag niyong kakalimutang batiin ang mga magulang niyo, ang mga ninang, mga tita, mga lola at lahat ng ina na kabaranggay!!! hahaha!!!

ingat parati!:D

_________________

ung picture na nakalagay jan ay wala lang. wala lang akong magawa kagabi!:D

para kay pebyang

2006-05-13T18:15:00.000+08:00

para kay pebyang

pagpapakilala...

ako i si jude miguelito lucero de lara.. 16 years old... alam kong hindi ito yung gusto mong malaman at dahil sa mothers day na ilang oras mula ngayon, ikekwento ko saio ang buhay ko...

i have an older brother, my mom and my dad separated when i was three, form that time one, i lived with my mother.

my childhood was good. we lived a wealthy life in a village in makati... it was good... nakukuha namin ng kuya ko kung ano ang gusto namin... parang every week nasa mall kami to watch movies and stuff... masaya tlgah... in makati i have a lot of friends... malaki ung bahay... maluhong buhay.

pag may sakit kami, from the hospital, my mom will ruh home to see if we are ok... all in all, alaga talaga kami... (my mom is a nurse kasi)

my dad naman, ven though hiwalay sila, pumupunta pa din ng bahay... civil kasi ung dalawa na kahit hiwalay na ay parang magkaibigan pa din... siya ang nagpapa-aral sa amin hanggang ngayon.

my mom and my dad applied for annulment for a reason my brother and i still dont know... it was granted when i was eight... after that we have to move with my dad... that was painful for us... dahil ung mom ko ay hindi naman manantili na sa manila, she have to move to cavite to have the businesses fixed. we own lots there kasi and ung shares sa ibang assocs dun ay kaylanagan ayusin.

now. medyo magulo na ang buhay... hindi sa sinasabi ko ng ayaw ko ng ganitong buhay... sa totoo lang ay sanay na ako... my mom and my dad, parehas na silang may kanya-kanyang buhay... ung dad ko may girlfriend na... ayos naman un sa akin... masaya pa nga ako dahil nakikita ko silang masaya. i have 4 half siblings with my mom, at hindi masama para sa akin un... sa totoo lang ay tuwang tuwa ako pag nakikita ko ung mga kapatid ko... i never treated them as halves... malambing kasi chka mga bata pa... masarp alagaan... kaya un...

ilang buwan na din akong hindi nakakauwi ng cavite... as much as i wanted to, hindi naman pinapayagan ng panahon... lagi rin xe akong busy sa buhay... sa skul.. sa bahay... lalo pa ngayong magcocollege na ko... aba... kelangan ko nang mag cruso...

kaya yun... hukas mothers day... hindi naman ako makakauwi ng cavite dahil sa ang ama nga ng panahon... kea as always: makukuntento na namn kami sa pakikinig ng boses ng bawat isa.

sa totoo lang, ang mga ganitong kwentuhan ay hindi na bago sa akin... halos alam to ng mga kaklase ko at mga kaibigan kong malalapit... wala akong tinago na kahit ano sa kanila at masaya ko dahil natanggap nila ako kung sino ako..

so un pebyang... kung may tanong ka pa... ipunin mo lang huh... sasagutin natin! :D

___________________________________

anu ang bago: bago na ang buttons ko at bago ang bg-music. kanina ay galaing ako ulit sa dentist ko at ang saya dahil ung anak niya ay nandun at napakakulit... si kenneth... naalala ko tuloy yung mga kapatid ko!:D

gb

2006-05-11T20:10:00.000+08:00

gb3

hai, halos ilang araw din akong hindi nakapagpost. ito na. ito na. ito na!

dis day is anoder rest day... woke up at 7:30 am, may ppointment xe ako sa dentist ko... at malamang, masakit na naman ang ginawa niya sa akin... huhuh... another reason na maaga ako nagising ay dahil excited ako ulit na makita ang mga high school friends ko... magkikita xe kami sa malate and then movie will follow at greenbelt 3.

i was with ariv galvan, dj and mela... we ate lunch at mangan at sobrang saya na namin... as always, walang nahirapan sa pag crack ng jokes... pmnta na kami sa greenbelt. we decided to see poseidon.... it was a good film though sa dulo ay masisisra ang momentum mo dahil sa magic ng ilaw ng helicopter... bsta, see it... after the movie, nag-starbucks kami at nakipagkulitan. read: nakipagkulitan; hindi nakipagsosyalan... after this we went sa first aid to buy thingies for college.... at un, kung ano ano nga ang nabili namin... hahahaha!!! humiwalay na ko sa kanila at around 6, i have to be home coz its late... so un... sumakay na ko ng bus.. at my tumabi sa aking mama na nakakulay green at sobrang nakaka-annoy sya... nakakainis... mejo mabaho siya at malaki ang panganagatawan... (hindi ako galit sa mga taong malaki ang pangangatawan dahil isa ako sa kanila). ang nakakainis dun ay may guts siya pra magpaka-comfortable at matulog with his mountaineering backpack... nakakainis... at merong isang ale na naupo next to us (three seater xe ung part na un...) mapapansin mo sa knaya na gusto niyang maupo ng matiwasay pero hindi na niya magawa dahil malaki nga ung mama... the fact na halos nakokonsume nya ang 1/2 na part ng seat ay enough na for him to act proper... nanjan pa ung naiipit ung shoulders mo ng mabigat at malaki niyang braso... nakakaiinis at nakakahilo... kawawa naman ung ale, hindi na nga ako sumandal ay hindi pa rin siya magkasya... yes, we all paid for the seat but then, we have to be considerate upon the payment of others... paying that seat doesnt mean u own it... and the mere fact that you are consuming one and a half part of it, you arent still alowed baecause you have only paid Php22 and not Php33... hai... bastah, nakakainis siya...

masaya ang araw na ito... sobra... kahit pa ang dami ko ng iniinom na gamot... hahaha!!!

mind you: lahat ng gastos ay libre ni arvin galvan... hahaha!!! hindi naman niya birthday! ehehehe!!!

ang bulong ng teatro pilipino

2006-05-08T23:21:00.000+08:00

ang bulong ng teatro pilipino

kanina ay ginisnig ako ng daddy ko, sbi nya fone call from roy... i thought that roy was one of my schoolm,ates but it turnd out to be sir roy, one of my past producers in a stage production.

i love theater. i am pssionate about acting. but this- defenitely aint the right time.

tmawag siya para sabihing subukan ko daw na mag-audition sa Philippine Theater regarding ome certain plays... oo. bigatin. hayup, the Philippine Theater of The Cultural Center of the Philiipines at ako - wow, hayup talaga. as much a i would have wanted to, i cannot... ill be focusing on my education na kasi... i wanted to avoid extra activities like "hello, wake up, hindi ka na high school student na magpapaka rebelde at gagawin kung ano ang gusto mong gawin!".

sayang yung opportunity, oo. to be included in such procuction. kumbaga hindi na ako yung ako na magpperform lang sa avr ng school or sa isang sinehan sa robinsons, baka mamya makita ko na yung pangalan ko sa tangahalng huseng batute o ano kaya sa nicanor abelardo, aba... sige lang. mangarap ka pa.

sayang nga. pero i know its the best decission.

ano sa tingin niyo?!

havas

2006-05-07T14:11:00.000+08:00

havas

im a havaianas freak.

hindi ko alam, bstah it started not so long ago when my cousin brought home a pair of havaianas from australia. dun na nagsimula. i wanted to collect as many, from those slippers, the keychain and the socks.

until now, husto ko pa din magkaroon ng mas marami, i have five pairs na pag binenta ko siguradong may load ako for how many months... ahahaha!!!

ngaun ko lang napagtanto na iisa lang naman ang purpose niya sa ibang ordinary slippers, panglakad, pangtakbo, pampatay sa ipis at sa kung anu-ano pang mga insekto.

buti ako may pambili ng havas hindi tulad ng mama na nasa pic. imagine i spend hundred pesos pra lang sa mga sinelas na to. (pero hindi ko pa din pinagsisisihan at pinanghihinayangan, for me its a good investment)

wala lang. its comfortable and i just love the feeling having them. lalo na ako, madali kasi mapagpod ang paa ko at isa ako sa mga taong mahilig mag walka-thon kaya nung nagkaroon ako ng havas alam kong yung pagod na nararamdaman ko ay not jus its-in-you-mind na pagod, kundi pahod tlgah ako.

ung iba nmn ksing slippers hindi kagandahan ang material. napakatigas ng rubber. daig pa ang mga imitation na shoes from china.

and one true thing about havaianas, expensive xa because of tax... truth is, sa halagang 560 ay makakabili ka na nito sa duty free, unlike sa labas, it starts at 615 for adults/teens.

basta, hindi ko pinanghihinayangan ang i promise not to buy another pair, bigyan niyo na lang ako!!! hahaha!

an hirap

2006-05-05T23:20:00.000+08:00

an hirap

dis nyt lang, ive read an email message from my cousin sa inbox ng mom ko that made me cry-terribly.

ang hirap pala pag cino-cover up ang mga bagay lalo na kung special day ng buhay mo ginawa un. i just couldnt bear with it lalo na walang kasigaruduhan ung mga bagay na umiikot sayo.

siguro nga ayaw nila ko masaktan, pero ano bang nangyayari at ginaawa nila sa akin ngayon?

sensha lang

2006-05-05T14:26:00.000+08:00

sensha lang

hai. aym back ulit wid anoder post. actually wala nman masyadong nangyayari ngaun sa buhay. un bang tipong pag tatanungin ka kung anong ginagawa mo ay isasago mo lang ang sagot ng isa sa mga karakters ng alamat ng gubat (bob ong) na "gumagawa ng wala".

siguro isa na ito sa mga masasayang summer ko pero hindi ko pa rin nagugustuhan mashado ang mga pangyayari. cgro dahil sa kakagradweyt ko lang from hs at sobrang namimiss ko na ang mga makukulit at maiingay kong mga kaklase at shempre, lumaki ako dun sa skul na yun, tumubo na lahat ng buhok ko sa katawan ay nandun pa din ako sa skul na un, eleven years yata ako dun. ehehehe!

at shempre, i have to prepare my self for college. sa totoo lang, kinakabahan ako sa mga posibleng mangyari sa first day. shempre ang strange nun seiing myself in a new environment with new tadpoles and frogs to deal and live with. im just used being with those familiar faces. but i have to go on through this.

buti na lang at may blog na pumapatay sa boredom ko at buti na lang ay may itunes kahit walang ipod. hehehe!!! (i never wanted one though!). gsto ko sana gumala ngaun, my friends are asking me to be with them on sunday but i cant come and even on monday, my dentist told me to do so. pero aus na din un. pra naman minsan ay masabi ko sa sarili ko na may sinunod ako! ehehehe!

after all, i am the best policy.

yahappinnes?

2006-05-03T22:34:00.001+08:00

yahapppiness?

9am: woke up, roared and rampaged. got a bloody satisfaction.

my dad and i went to the grocery basically to buy the basics. anak ng tinapa na sinunggaban ng pating, talaga nga naman napaka mahal na ng mga bilihin kayat walang magagawa ang mga maliliit nating kababayan kung hindi pakainin ang kanilang mga pamilya ng instant noodles na walang ibang bitaminang laman kundi ang ultraelectromagnetic wax na nagcau-cause ng heart attack.

nakakaali kasi naalala ko pa nung bata pa ako (not so long ago) ay ng diesel para sa jeep ay nabibili ng kinse pesos ang isang litro at ang pamasahe naman ay 2.50, samntalang ngayon, kabikabila ang taas ng pamasahe at balak pang itaas sa 9.50. jusme. ni hindi man nga lang lubos na nagamit ng mga kababayan natin ung valentines day discoun nyo at ngayon ay magtatas na naman kaio!

hai. giatay!

at ang mga senador ng lipunan, akalain nyo ba na binabayaran sila ng 6.1 bilyong piso kada taon (wala pa ang mga kinurakot nila) para lang sa 6 na batas na kanilang naipasa?! grbeh!

isa lang tlgah eh: ibalik si lola meldy!

lola meldy

2006-05-02T23:12:00.000+08:00

lola meldy

"its a horrible way to die. he could have put ribbons in his bolo before attacking me. now- that will make my death beautiful"

-imelda romualdez marcos

imelda, directed by: ramona s. diaz.

shit no?! mamamatay ka na lang, gusto mo may ribbon pa. jusme, magsasawa ka din nyan, sa korona ng patay, madming ribbons, sa kabaong mo, madaming ribbons, ano pa bang gusto mo?! hehehe!

i just love lola meldy (close kami, first-name basis! anu say mo?!).

was just fascinated by her flambouyant life. because of her super-shining-shimmerring at kung anu-ano pang "-ing,-ing" she might beat tessa prieto valdez as the best gay icon or perhaps, madonna liplocking with christina aguilera or britney spears! ang saya! nakaka-tibo!

wala lang. i just want to show you the recent pic of lola meldy when she joined the star circle kid quest! (inset)

thats it for this day.

judenyt everyone!

million steps

2006-05-01T17:56:00.000+08:00

million steps

leybor dey.

habang nagproprotesta ang ibat-ibang maralitang grupo sa Bonifacio Shrine ukol sa mga benepisyong dapat ay natatanggap ng mga manggagawa at pagpapatasik sa nakaupo sa malakanyang ay minabuti naming pumunta sa glorieta, at doon magprotesta! (oakwood mutiny part two!) toink!

hahah... i was with my lola and my dad, we arrived there na halos kakabukas pa lang ng mall, at syempre inabuso namin ang pagkakataon na wala pang masyadong tao.

bumili na ko ng mga gamit ko for college atbp. masaya din ang adventure and what surprised me most was the thought na ni hindi man lang minsang nagreklamo ang lola ko na masakit na ang mga paa niya (mind you-sehs 70 years old at kakagaling lang sa sakit!) ang galing no?! lipad, darna, lipad!

unfortunately, wala ngayon ang kuya ko. pumunta siya sa ternate, cavite pra mag-outing together with his blockmates and fellow varsitarian staffers, which leaves me here sa bahay na mag-isa at walng ka-jam magpuyat hanggang alas-cinco y medya.

my tita (the girlfriend of my dad) together with her daughter bianca followed. i love my tita and so i must love bianca. coz who knows, bka magising na lang ako na kasal na sila dad and tita (it wouldnt matter to me, bsta i see them both happy!).

sobrang nanakit ang paa ko, kayat sobrang, sobrang, inaaaaannnntttoookk na ko.

*boog* bumagsak na sa sobrang pagod.

gabajillion baby

2006-04-30T09:22:00.000+08:00

gabajillion baby!

eklabou. im back!

nakakabaliw and i couldnt believe na ito na yata ang 6th blog ko. hindi ko kasi mamaintain and i hope na this time, i'll make it right.

this blog is very special to me. i have suffered much for this; from the editing of the images to registering to different leagues at kung ano-ano pa. halos ilang araw na kong puyat just to see kung ano pa bang pwede kong gawin, i want something new, i want something fresh; and wanting that something was hard, coz i really dont know what that thing is- and goodness, i dont know if i still belong. ahaha!!!

this blog is intended for my college years. i can say that i have grown in different gabajillion ways... (in case you are wondering, gabajillion is the term used by my hs friend to support infinity... hi teggy!)

i want to share all of my aspirations and frustrations with this blog. i didnt made dis to publicize my life, coz after all i didnt forced anyone to visit this. i just wanted to reach the point years or so from now that ill be revisiting the days and see what i have done...

going back to the topic, (ano nga ba ang topic?! sanga sanga!!! okei, ang blog- and its gabajillion features) ive added radio in my blog though net radio lang yun. soon, youll see these stuffs in my blog: golf course, an online zoo wherein ill feature you, a hollowblock blender, a webcam dynamite and other out of the martian universe and to the galaxy of the millionth and jillionth churva stuffs. watchout! due on february 30th, gabajillion years from now.

i just hope that youll enjoy my blog. and visit here often. sige na.

cge, una na ko, madami pang gagawin eh... bstah feel free to move and speak with me... please dont forget to sign in my cbox...

gabajillion thanks to you! judebye!

*task* bilangin kung ilang beses ginamit ang jillion at gabajillion; ang makakuha ng tamang sagot may palo sa pwet!